Bijna dood …

Zeker 5 keer lees ik opnieuw de mail die ik vanmorgen op 29 september 2016 heb mogen ontvangen als ineens de telefoon gaat. Na een kort telefoongesprek waarin ik alle vragen heb beantwoord kruip ik weer achter de laptop om vervolgens de mail nogmaals te lezen. Bij de zinnen ; ‘Wanneer de macht van de liefde sterker wordt dan de liefde voor de macht zal het om ons heen er wat vrolijker uit gaan zien.

Dus komen we heel gevat weer terug bij jullie mooie motto….’Waar liefde is zal altijd liefde zijn’. In de bijlage van de mail tref ik een artikel van Cardioloog Pim van Lommer, De macht van liefde aan. Wanneer ik begin met lezen moet deze huilebalk er een zakdoek bij halen. Met kippenvel lees ik het artikel van Pim over indringende verhalen van patiënten met een bijna dood ervaring. Voor de dood ben ik nooit bang geweest, wel bang voor hoe mensen omgaan met de dood. Ik begrijp het wel, niemand wil dood maar dood moet eigenlijk geen taboe zijn. Sterker nog dood hoort bij het leven en samen met iedereen die mij lief is wil ik zorgen dat we allemaal over de dood, ons afscheid praten met liefde. In het artikel lees ik dat iedereen die een bijna dood ervaring heeft gehad hetzelfde hebben ervaren, hebben gezien en dat iedereen voelde thuis te zijn. Thuis aan de andere kant waar wij hier op aarde niets van weten. Probeer zoveel mogelijk liefde aan deze wereld toe te voegen. De manier waarop we elkaar en de wereld ervaren, wordt bepaald door onze eigen staat van bewustzijn. Ik ben mij niet bewust dat ik ooit een bijna dood ervaring heb gehad, ik geloof in het moois wat hierna komt en hou mij vast aan vertrouwen in de mensen om mijn heen. Ik zal altijd liefde geven zonder daar iets voor terug te vragen. Ik weet na heel veel jaren, waarin verdriet de boventoon voerde, ik mij onmachtig voelde, dat ik zoveel liefde heb mogen ontvangen van heel veel mensen waar ik mijn liefde aan heb mogen geven. Ik vind mijzelf niet belangrijk, ik wil dat iedereen gelukkig is, verder kan en gelukkig kan en mag zijn.

Terugkomend op de mail met de mooie woorden over een opa en oma denk ik aan de oma en opa die ik jaren geleden heb ontmoet. Ieder jaar hadden wij even contact, lieten deze oma en opa mij weten hoe het met hun ging. Oma overleed kort na mijn knieoperatie, waardoor ik niet in staat was opa en de familie bij te staan. In goede vertrouwen benaderde ik een collega waarvan ik wist dat opa en de familie in goede handen zouden zijn. Opa heb ik de maanden na de uitvaart nog vele malen telefonisch gesproken, het ging goed voor zo ver. Niet wetend dat opa kort na onze gesprekken ziek werd en kwam te overlijden. Eén van de laatste zomerse zondagen afgelopen september realiseerden wij een herdenking aan het graf van oma, samen met de kleindochter, met haar vader en moeder herdachten wij ook het afscheid van opa wat nog maar enkele maanden geleden heeft plaatsgevonden. Opa had begraven willen worden maar werd uiteindelijk gecremeerd. Beide uitvaarten heb ik niet gerealiseerd. De familie van opa schakelde de uitvaartonderneming in die de uitvaart van oma naar volle tevredenheid had verzorgd. Ondanks alle goede vertrouwen, een wilsverklaring (door mij opgesteld) en een testament bleef er een kleindochter achter met enorm veel verdriet. Waarom was opa gecremeerd en niet begraven, zoals hij altijd had gewenst ? De laatste zonnestralen warmen onze tranen want ook hier neem ik afscheid van twee mensen die ik jaren lang heb gesproken, waar ik in het begin meerdere bezoeken bracht, alles voor ze verzorgde zodat ze zonder zorgen ooit konden sterven. Wij namen afscheid op de meest bijzondere manier, hier aan het graf van oma. Met kaarsen, muziek waaraan de kleindochter bijzondere herinneringen beleefde, een naamplaatje met daarop de naam van opa en bloemen. Ik heb mogen ervaren dat er voor alles een oplossing kan zijn , gewoon door niet te oordelen, boos te zijn of nog langer verdrietig. We zijn zo gauw geneigd te oordelen, ook al is niet alles te begrijpen waarom de dingen zijn zoals ze zijn, net als een bijna dood ervaring niet altijd te begrijpen is. Ik weet al jaren dat de macht van liefde ondoorgrondelijk is, krachtig en dat hij alles overwint. Dankjewel lieve Jacqueline voor je sterke woorden, dat we samen iets moois mochten doen om allemaal verder te kunnen…

Uiteraard willen wij graag een referentie toevoegen bij jullie op de site. Daar horen ook de namen van de familie Nieuwveen bij als ultieme afsluiting.

Overledenen: Mevr. A.M.M. Nieuwveen-Vergeer en Dhr. J.J.C. Nieuwveen
Herdenkingsdienst: 25 september 2016

Als de weg eindigt in het aardse leven voor een dierbare, dan is het waardig afscheid nemen evenzo belangrijk als het proces in verwerking voor de nabestaanden. Het bijstaan in dit proces hebben jullie, Madeleine en Mario, als geen ander beter kunnen begeleiden.
Dank hiervoor wij kunnen vanaf hier weer verder!

Fam. de Graaf
Fam van Krugten

Een bijna dood ervaring is een gemelde herinnering aan een periode van een zeer helder bewustzijn, meestal optredend tijdens een kritieke situatie zoals een hartstilstand, zoals het besef dood te zijn, een uittredingservaring, een levensterugblik, het herbeleven van je hele leven, soms een vooruitblik, ontmoetingen met overleden dierbaren, het waarnemen van een wezen van licht, het gevoel ongelooflijke liefde en onvoorwaardelijke acceptatie.